sajewski.blox.pl

Udostępnij

Pierwszym rodzajem są leki jednoskładnikowe:

Granulki – kulki złożone z sacharozy i laktozy, sprzedawane w 4 gramowych fiolkach, w jednej fiolce znajduje się około 80 granulek. Jednorazowo stosuje się 4-5 granulek.

Mikrogranulki – małe kulki dziesięciokrotnie lżejsze od granulek. Jednogramowa dawka leku zawiera około 200 mikrogranulek. Całą zawartośc tuby przyjmuje się jednorazowo i trzyma pod językiem aż do rozpuszczenia.

Krople – 30% roztwór alkoholowy dostępny w 15-30 ml buteleczkach. W tej formie sprzedaje się niskie rozcieńczenia, podaje się w postaci nierozcieńczonej, bądź rozcieńczone w czystej wodzie.

Tryturacje – występują w postaci proszku w buteleczkach po 15 g, są to proszki, których podstawę stanowi laktoza.

Drugim rodzaje są leki złożone, będące mieszaninami leków charakteryzujących się zbliżonymi wskazaniami klinicznymi.

Specyfiki – preparaty składające się z kilku leków zgrupowanych według formuł opracowanych przez wyspecjalizowane laboratoria homeopatyczne. Przygotowane są do leczenia objawowego niektórych stereotypowych zespołów i chorób. Inaczej nazywane są lekami kompleksowymi, czyli złożonymi.

Do innych postaci zaliczamy czopki, maści, iniekcje.

PRODUCENCI LEKÓW HOMEOPATYCZNYCH

Do największych światowych producentów leków homeopatycznych zaliczamy:

- francuska firma Boiron

- niemiecka firma Heel

- polska firma Dagomed-Pharma

- niemiecka firma DHU, która niestety wycofała się z polskiego rynku

- niemiecka firma Lehning Laboratoires

- niemiecka firma Dr Reckeweg

- niemiecka firma Sanum

- niemiecka firma Weleda

- niemiecka firma Wala

Udostępnij

Homeopatia wykorzystuje bardziej energię substancji niż ich właściwości chemiczne, a metodą pozwalającą na uwalnianie tej energii jest właśnie potencjonowanie. Polega to na wielokrotnym rozcieńczaniu i wstrząsaniu pranalewki dotąd, aż materia aktywnego czynnika leku całkowicie zniknie, pozostawiając jedynie odciśnięty w rozpuszczalniku swój model energetyczny. Można by przypuszczać, że taka mikstura nie ma już żadnej siły leczniczej, jest jednak wręcz przeciwnie, leki poddane wielokrotnemu rozcieńczeniu i wstrząsaniu wywierają silniejsze działanie niż pranalewki, z których są przyrządzane.

W homeopatii stosuje się dwie skale potencji ( skale rozcieńczenia ). Jest to skala setna ( C lub CH ) i dziesiętna ( D ). Rozcieńczenie setne hahnemannowskie – rozcieńczenie 1:100 powstałe przez zmieszanie 1 części substancji podstawowej z 99 częściami rozpuszczalnika, stanowi to pierwsze rozcieńczenie ( setne ), w skrócie 1 C ( lub 1 CH ); jedna część tego pierwszego rozcieńczenia zmieszana z 99 częściami rozpuszczalnika to 2 C ( lub 2 CH ), czyli drugie rozcienczenie ( setne ). Rozcieńczenia dziesiętne hahnemannowskie, są to rozcieńczenia 1:10, czyli jedna część substancji podstawowej rozpuszczona w 9 częściach rozpuszczalnika, a pierwsze z nich oznaczane jest jako 1 D, a więc pierwsze rozcieńczenie ( dziesiętne ); jedna część tego pierwszego rozcieńczenia zmieszana 9 częściami rozpuszczalnika to 2D, czyli drugie rozcieńczenie ( dziesiętne ).

Inną skalę potencji opracował dr James Tyler Kent, odkrył on, że bardzo wysokie potencje skuteczne są w leczeniu schorzeń psychosomatycznych. Według tej skali, M oznacza 1000-krotne rozcieńczenie i wstrząsanie, XM – 10000- krotne, CM – 100000-krotne.

Po każdym rozcieńczeniu przeprowadzana jest dynamizacja polegająca na wstrząsaniu przygotowanych preparatów według ściśle określonych zasad i może trwać nawet do 12 tygodni, proces ten jest niezbędny dla wzmocnienia skuteczności leku.

Lek homeopatyczny jest to substancja działająca w nieskończenie małej dawce, która, w celu nabycia właściwości leczniczych, musiała przejść serię następujących po sobie procesów rozcieńczania i dynamizacji.

Według Hahnemanna lek homeopatyczny powinien być przygotowany osobiście przez homeopatę, bądź farmaceutę, który sam jest homeopatą-praktykiem. Uważał on, że takie specyfiki są bardziej zdynamizowane, a co za tym idzie skutecznej oddziałują na płaszczyźnie energetycznej, niż te potencjonowane maszynowo. Preparaty o wysokiej potencji nie powinny być poza tym stosowane przez osoby nie mające pewnego doświadczenia w homeopatii, gdyż mogą wywołać silne i niepożądane reakcje. Ogólną zasadą jest również to, że niższe potencje stosuje się w przypadkach z przewagą dolegliwości fizycznych, natomiast wyższe potencje wskazane są, gdy objawami dominującymi są objawy emocjonalne i umysłowe.

Z rozcieńczenia leków homeopatycznych wynika również to, że są one wrażliwe na pewne substancje lotne, jak eter, kamfora, czy perfumy. Należy również unikać wysokiej temperatury.

Skala dziesiętna Skala setna